Highlights

Salar de Uyuni is de grootste zoutvlakte ter wereld. Een witte woestijn met in het regenseizoen een flinterdun, alles reflecterend laagje water. Een surrealistischer landschap zag je nooit.

Zelfs de meest doorgewinterde reiziger zal iets als de Salar de Uyuni nog nooit eerder hebben gezien. Een surrealistische hagelwitte vlakte. Besneeuwd? Onmogelijk. De zon brandt op je kruin. Het is er overdag dertig graden.

Zout is het. Tien miljard ton zout. Verspreid over een gebied van 12.000 vierkante kilometer – ongeveer zo groot als de provincies Groningen, Friesland en Drenthe samen. In het midden van het gebied ligt een laag van wel tien meter dik.

Het mooist is de Salar de Uyuni tijdens van het regenseizoen tussen december en april. Dan ligt er een flinterdun laagje water op de spierwitte ondergrond. Het water werkt als een spiegel. De horizon en wolken reflecteren hierin. Alles in de witte omgeving lijkt te zweven.

Hou je van oneindige vlaktes? Lees ook eens over de Westelijke woestijn in Egypte of Ayers Rock in Australië.

La Paz is de officieuze hoofdstad van Bolivia. Het is de hoogste grote stad ter wereld, op 3.660 meter. De chaotische stad dankt zijn bestaan aan zijn ligging op de zilverroute uit Potosí.

Tranquilo - rustig. Dat is het kernwoord van La Paz. Rustig aan. De officieuze hoofdstad van Bolivia is de hoogst gelegen miljoenenstad ter wereld. En dat merk je, als je je overmatig inspant. Je zult niet de eerste bezoeker zijn die er last krijgt van hoogteziekte.

Camina lentito, come poquito y duerme solito, luidt daarom een Boliviaans gezegde. ‘Loop rustig, eet weinig en slaap alleen (en dus veel).’

De inwoners van La Paz zijn overigens bar trots op de hoge ligging van hun stad. Nagenoeg alles in de stad is het hoogste ter wereld. Het hoogste voetbalstadion, de hoogste Ierse pub, de hoogste wielerbaan, de hoogste Burger King. Ga zo maar door. De Bolivianen benadrukken het keer op keer.

Hou je van hoge bergen? Lees ook eens over de Kilimanjaro in Tanzania of Kinabulu in Maleisië.

Ooit was Potosí één van de rijkste en grootste steden ter wereld, centrum van de zilverwinning. Nu is het nog slechts de hoogste stad ter wereld, arm, waar je stukken berg kunt opblazen voor de lol.

Een schriller contrast tussen historie en hedendaagse realiteit is nauwelijks denkbaar. Tientallen kerken en koloniale villa’s herinneren je in Potosí – met 4.090 meter de hoogste stad ter wereld – aan de ongekende rijkdom en glorie van weleer. Maar de Cerro Rico, waaruit vroeger tonnen zilver werd getrokken, slokt nu vooral levens op van de armzalige mijnwerkers.

Geen wonder dus dat Potosí onder reizigers in Bolivia tegenwoordig vooral bekend staat om de meest destructieve toeristische attractie ter wereld: het opblazen van stukken berg met echt dynamiet.

Het verkopen van springstof lijkt haast wel een uitlaatklep voor de frustratie van plaatselijke bevolking. Frustratie over de wreedheid van de geschiedenis.

Het werkt heel simpel. Ergens op de hoek van de straat koop je een staaf dynamiet – een blikje cola aanschaffen is moeilijker. Je laat je door een gids de bergen in brengen. Je zoekt een mooie rots uit die je op wilt blazen. Je steekt de lange lont aan en rent een stukje weg. Bam! Een krater met een paar meter doorsnee. Rots weg. Het ultieme vuurwerk.

Vind je dit leuk? Lees dan eens over Windhoek in Namibië of León in Mexico.

De Boliviaanse Amazonebekken, in het noorden van het land, lenen zich erg goed voor een watersafari. Je vist naar piraña’s, spot anaconda’s en zwemt, als je durft tenminste, met dolfijnen.

Je zit in een houten bootje. Links van je springt een witroze zoetwater dolfijn uit het water van de Mamoré rivier. De begroeiing in het Amazone bassin in het noorden van Bolivia is dicht. Het water is op de meeste plekken angstvallig vlak. Alsof zij niet willen prijsgeven wat voor bedrijvigheid zich afspeelt onder zijn oppervlak.

De mooiste manier om de Amazonebekken van Noord-Bolivia te ontdekken is per boot. De meeste cruises vertrekken uit de centrale stad Trinidad. Maar ook naar deze stad toe kun je al varen, bijvoorbeeld vanuit het zuidelijker gelegen Puerto Villarroel.
Verwacht bij het woord cruise overigens geen luxe megaschip. De boottocht van drie tot zeven dagen is fascinerend, maar je dringt door tot diep in het regenwoud. Al te veel comfort is dus niet aanwezig op de kleine sloepjes.

Vind je dit leuk? Lees dan eens over de Egyptische Nijl of de Mekong in Laos.